اغتشاش هيچ گذشتى در كار نخواهد بود » . او سپس پيشنهاد كرد كه يك عهدنامه اختصاصى با بنى نضير ، علاوه بر پيمان عمومى قبلى ، بسته شود تا بدين وسيله امنيت آنها در مقابل سكوت و همراهى كه با امت برقرار مىسازند تأمين گردد . بنى نضير از اين پيشنهاد به خوبى استقبال كردند . بدين ترتيب ، محمد ( ص ) ضمن آنكه منتظر حمله قريش بود ، دشمنان خانگى را نيز مهار مىنمود . مهارت‌هاى محمد ( ص ) در حل بحران‌هاى مدينه ، موقعيت او را روزبه‌روز مستحكم‌تر مىنمود ، ولى هنوز به عنوان رياست امت مورد قبول نبود . او تهديد مشترك قينقاع و ابن ابىّ را بدون كمك عباد بن صامت نمىتوانست حل نمايد . به هر حال او يك پنجم ( خمس ) دارائىهاى باقى مانده از قينقاع را دريافت كرد . رسم معمول اعراب اين بود كه يك چهارم غنائم به دست آمده هر جنگ را رئيس قبيله دريافت مىنمود . او موظف بود كه اين غنائم را در بين فقرا و مستمندان به عنوان كمك و نوع‌دوستى تقسيم نمايد . دريافت خمس محمد ( ص ) را تا حدى از ساير رؤسا متمايز ساخته ، و نشان داد كه او هم طراز و همرتبه آنان گرديده است . در حالى كه همه بىصبرانه منتظر حمله بزرگ مكه بودند ، او به اعتبار به دست آمده از بدر قدرت بيشترى مىبخشيد . به محض دريافت خبرى مبنى بر همكارى قبائل صحراگرد با مكه براى اتحاد بر ضد مسلمانان ، گروه جنگاوران مسلمان به آنان حمله كرده و باعث فرار و دور شدن آنان از مدينه مىگرديد . در اواخر تابستان تصميم گرفت تا سرافكندگى ديگرى براى قريش به وجود آورد . از زمان بدر ، كاروان‌ها قادر به انتخاب راه درياى سرخ براى رفتن به سوريه نبودند ، اما صفوان ابن اميه تصميم گرفته بود كاروانى بزرگ را از راه نجد به عراق ببرد ، يعنى از شرق مدينه عبور نمايد . اين راه دشوارتر از راه معمولى بود ، به خصوص آنكه ايستگاه‌هاى آبرسانى ( چاه‌ها ) بسيار پراكنده بودند . با اين وجود ، صفوان با حمل آب ذخيره ، كاروانى بزرگ را هدايت مىنمود كه حاوى صد هزار درهم نقره بود . محمد ( ص ) مىخواست اخبار كاروان را به دست آورد . بنابراين زيد را مأمور كسب خبر نمود . زيد و همراهانش در محل چاه‌هاى قرده به كاروان رسيدند و آهسته به آن نزديك شدند . محافظين كاروان كه داستان شجاعت‌هاى مسلمين را شنيده بودند با ديدن آنها كاروان را رها كرده و پا به فرار گذاشتند .